Πότε πολλές μικρές ή μεγαλύτερες αλλαγές μαζεύονται και σιγά-σιγά μετατρέπονται σε μια νέα ποιότητα; Μια ερώτηση που όπως και εκείνη στον γνωστό κομμάτι του Charles Ives μένει περίπου αναπάντητη.
Το σίγουρο είναι πως κάποια στιγμή βλέπουμε μια κατάσταση να έχει αλλάξει και πιστεύω πως αυτό ακριβώς είδαμε στα μουσικά μας πράγματα φέτος το καλοκαίρι. Μιλάμε φυσικά για τη μουσική που μας ενδιαφέρει εδώ.
Η αλήθεια είναι ότι βγαίνοντας από την οικονομική κρίση και στη συνέχεια από τον COVID όλα ξεκίνησαν από πολύ χαμηλή βάση και μερικές φορές από την αρχή. Έτσι κάθε τι θετικό ή οποιοδήποτε νέο βήμα θα φαινόταν. Όμως εδώ μοιάζει πως συνέβη κάτι πολύ περισσότερο. Οι μεγάλες και γνωστές διοργανώσεις όπως το Ελληνικό Φεστιβάλ και οι εκδηλώσεις της Κρατικής Θεσσαλονίκης έγιναν όπως πάντα. Παράλληλα όμως είχαμε πολύ περισσότερες νέες μικρότερες εκδηλώσεις, διοργανώσεις και συναυλίες. Όλα τα παλιότερα και γνωστά φεστιβάλ που γίνονται στην περιφέρεια έγιναν όπως πέρσι και πιο πριν. Πλάι σε αυτά είχαμε πολλά καινούργια μέρη και νέους χώρους, με μεμονωμένες συναυλίες ή με προγράμματα που βάστηξαν περισσότερες μέρες. Και δεν έχουμε καν τελειώσει! Οι συναυλίες συνεχίζονται και μέσα στον Σεπτέμβριο.
Όλα αυτά φαίνονταν στη γενική εικόνα που έβγαινε στα media. Από τα sites εφημερίδων όπως η «Καθημερινή» ή εδώ στο δικό μας classical.mucic.gr, όπου ακόμα μπορείτε να δείτε τις ανακοινώσεις λίγο πιο κάτω. Τέλος, το Facebook με αλλεπάλληλες αναρτήσεις, που έκαναν κυρίως οι συμμετέχοντες.
Τί μας αφήνει όλη αυτή η δραστηριότητα; Σίγουρα ένα θετικό και αισιόδοξο αποτύπωμα. Ωστόσο για να πούμε κάτι περισσότερο θα χρειαζόμασταν επιπλέον στοιχεία. Τί προσέλευση είχαμε; Πόσοι ήταν οι Έλληνες και πόσοι οι ξένοι; Οι φωτογραφίες που ανεβαίνουν στα social media μοιάζουν καλές αλλά αυτές έτσι θα ήταν ούτως ή άλλως. Επίσης πολύ σημαντικό: πόσες από τις εκδηλώσεις είχαν εισιτήριο; Καλό το freebie αλλά κάτι δείχνει και αυτό. Τέλος, τί ηλικίες τις παρακολούθησαν; Υπήρχαν νεότεροι ή αυτοί κάθισαν στις καφετέριες και στα μπαρ;
Τελικά πάντως μένουμε με τη θετική εντύπωση και αισιοδοξούμε. Και βασικός λόγος είναι πως σχεδόν όλες οι «μικρές» -ας τις πούμε έτσι- δράσεις, προήλθαν τοπικά και από τα κάτω: Μικρότεροι Δήμοι, τοπικές κοινωνίες ή έστω κάποιοι φιλόμουσοι με όρεξη που βάζουν το χέρι στην τσέπη. Ο ορισμός του grass roots movement.
Εδώ θα είμαστε και του χρόνου για τον ίδιο απολογισμό που ελπίζω θα είναι καλύτερος.
Καλό Φθινόπωρο…