Το Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2025 βρεθήκαμε δίπλα στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος για να ταξιδέψουμε όμως μόνο με τα φτερά του πιάνο – αφού φτερούγα λέγεται η ουρά του οργάνου στα γερμανικά (flügel) λόγω του σχήματός της και κατ΄ επέκτασιν το ίδιο το πιάνο κονσέρτου. Ευτυχώς ο ήχος του αεροπλάνου δεν ενόχλησε ποτέ τους πολλούς συγκεντρωμένους στην σκηνή (εδώ με την αρχική έννοια του αντισκήνου) που φιλοξένησε τη συναυλία Πιάνο 22 του Φεστιβάλ Μελεαγρίς στο ομώνυμο κτήμα.
Η μόνιμη αυτή κατασκευή στέγασε ένα πολυπληθές ακροατήριο που προσήλθε για μια βραδιά τέχνης, οίνου και κοινωνικότητας να ακούσει τέσσερεις πιανίστες σε δύο πιάνα. Ο δημοφιλής ραδιοφωνικός παραγωγός Χρίστος Παπαγεωργίου, ο Ιωάννης Ποταμούσης που δραστηριοποιείται επιτυχώς στο Αμπού Ντάμπι, η καλλιτεχνική διευθύντρια του φεστιβάλ Μάγδα Νικολαΐδου και η προσκεκλημένη Κατερίνα Κρπαν της Ακαδημίας Μουσικής του Ζάγκρεμπ (Κροατία) ένωσαν τις δυνάμεις του σε έργα κλασικά και σύγχρονα για τέσσερα και οκτώ χέρια.
Από την Ουβερτούρα στους Γάμους του Φίγκαρο του Μότσαρτ (μεταγραφή για δύο πιάνα, οκτώ χέρια του Alfred Keller) μέχρι την τζάζζυ επεξεργασία της σουίτας Κάρμεν του Μπιζέ από τον Mack Wilberg (*1955) για τον ίδιο οκτάχειρο συνδυασμό (εφόσον 22), οι μουσικοί χάρισαν ένα ποικίλο και ποιοτικό πρόγραμμα υψηλής ερμηνευτικής τέχνης στο ακροατήριο.
Ειδικά η Φαντασία πάνω σε θέματα από την «Κάρμεν», όπως είναι μάλλον ο πλήρης τίτλος του έργου, ήταν από τα έργα που ταίριαξαν στην ατμόσφαιρα της βραδιάς. Σε αυτό ο Αμερικανός Mack Wilberg επεξεργάζεται τις πιο γνωστές μελωδίες από την όπερα του Ζωρζ Μπιζέ με μια πιο σύγχρονη αρμονία, που συχνά παραπέμπει στις δημοφιλείς χορευτικές μουσικές του 20ού αιώνα. Το αποτέλεσμα καταφέρνει να είναι ενδιαφέρον και να εμπλουτίζει την πρωτότυπη μουσική αξιοποιώντας τα σαράντα διαθέσιμα δάχτυλα με πληθωρικότητα, αλλά χωρίς να γίνεται φλύαρο, και συχνά ζητά ένα ελαφρό ανατρίχιασμα στο παίξιμο. Με κρυστάλλινη κρουστικότητα που έφτανε μέχρις ένα αιθέριο συλλογικό πιανίσσιμο, οι τέσσερεις πιανίστες έδωσαν μια ερμηνεία υποβλητική όσο και ο προσεκτικός φωτισμός του χώρου. Το κομμάτι αυτό ήταν και κριτήριο για την καλή ακουστική του χώρου, αφού άκουσα καθαρά τον ήχο χωρίς απώλειες ή παραμορφώσεις, καθήμενος μάλιστα και αρκετά πίσω.
Από τα έργα για τέσσερα χέρια, και οι Παραλλαγές πάνω σε θέμα του Παγκανίνι (το Καπρίτσιο αρ. 24 συγκεκριμένα) που έγραψε το 1941 ο Witold Lutosławski (1913-1994) έχει μια αντίστοιχη λογική, αλλά εδώ ενημερωμένη από τις τότε αναζητήσεις της μουσικής πρωτοπορίας. Έπαιξαν οι Χρίστος Παπαγεωργίου και Katarina Krpan. Επίσης ακούσαμε το Κοντσερτίνο για δύο πιάνα, έργο 94 (1953) του Dmitri Shostakovich (1906-1975) από τον Ιωάννη Ποταμούσης και την Μάγδα Νικολαΐδου, αλλά και μια ενδιαφέρουσα διασκευή συμφωνικού έργου για δύο πιάνα, οκτώ χέρια, τη Σουίτα (1919) από το Το Πουλί της Φωτιάς του Igor Stravinsky (1882-1971). Η συγκεκριμένη μεταγραφή από τον Joo-Hey Lee δόθηκε σε ελληνική πρεμιέρα.
Ειδική μνεία ας γίνει για τα δύο αποσπάσματα Νανούρισμα και Τάνγκο από το μιούζικαλ Κάλλας και Ωνάσσης του Χρίστου Παπαγεωργίου, αυτό το έργο ζωής που μετά από πολλή υπομονή έκανε πρεμιέρα το 2023 στο Φεστιβάλ της Βάρνα (Βουλγαρία) και ελπίζουμε κάποτε σε αθηναϊκό ανέβασμα, καθώς κάθε τόσο ακούμε κάποιο απόσπασμα εδώ και εκεί που πείθουν ότι και το όλον πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρον. Έπαιξε ο συνθέτης με την καλλιτεχνική διευθύντρια του Φετσιβάλ Μελεαγρίς, Μάγδα Νικολαΐδου.
Με την ολοκλήρωση του μουσικού προγράμματος οι ακροατές είχαν την ευκαιρία να γνωριστούν με τους μουσικούς και να κοινωνικοποιηθούν μεταξύ τους με κρασί από τοπικό οινοποιείο και φροντισμένο μπουφέ που περιλαμβανόταν στο απολύτως προσιτό εισιτήριο. Ανάλογα με τον καιρό, μπορεί κανείς να μείνει στον στεγασμένο χώρο ή να βγει στο μεγάλο φωτισμένο ξέφωτο με τις ελιές. Υποθέτω ότι όταν κάποιος παρακολουθεί τις εκδηλώσεις με κάποια συστηματικότητα, αρχίζει και αποκτά επι τόπου φίλους, με τους οποίους μοιράζεται την εμπειρία.
Εγώ πάντως περιμένω να ξανασυναντήσω κάποιους, καθώς οι επόμενες, εαρινές εκδηλώσεις θα ανακοινωθούν σύντομα.
Η πρόσβαση γίνεται με ΙΧ (έχει πολύ καλά οργανωμένο χώρο στάθμευσης) και με λίγη υπομονή με το λεωφορείο 305.
Περισσότερα για το Φεστιβάλ Μελεαγρις στο https://meleagrisartfestival.gr
