Ασφαλώς το γεγονός του Ιουνίου είναι η κυκλοφορία του Disclosure day όπου έχουμε το τελευταίο ίσως σκορ του John Williams για την ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Όμως η έκπληξη ήρθε από έναν άγνωστο Τσέχο που υπέγραψε ένα από τα καλύτερα σάουντρακ της χρονιάς.
STARBRIGHT – Luděk Dřízhal
Η ΤΑΙΝΙΑ
Όταν ένα παράξενο αντικείμενο πέφτει σε μια απομονωμένη φάρμα, μια κοπέλα που ζει με τον παππού της και την γιαγιά της, αρχίζει να ερευνά τι έγινε. Εκεί γνωρίζει έναν άντρα με την μορφή ενός αγγέλου ο οποίος της λέει για ένα μικροσκοπικό αστέρι με μαγικές ιδιότητες και της ζητάει να το προστατέψει. Όμως τρεις εγκληματίες προσπαθούν να το αποκτήσουν και έτσι ξεκινάει ο αγώνας της Άισλινγκ προκειμένου να μην πέσει το αστέρι σε λάθος χέρια.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ
Την μουσική της ταινίας την υπογραφεί ο Τσέχος Luděk Dřízhal ο οποίος όμως μένει στο Λος Άντζελες και κυνηγάει εκεί το όνειρό του.Πρόκειται για ένα παιδί θαύμα του βιολιού όπως τον έλεγαν στην Πράγα και παρόλο που βρίσκεται στην Αμερική από τα 90ς με σπουδές και σεμινάρια σε αρκετά πανεπιστήμια και είναι πλέον στην ηλικία των 60 δεν του έχει ανατεθεί ποτέ κάποιο σπουδαίο πρότζεκτ. Δυστυχώς στο Χόλυγουντ δεν μετράει πόσο κάλος είσαι αλλά ποιο γραφείο ατζέντηδων σε εκπροσωπεί καθότι οι μεγάλες παραγωγές συνεργάζονται μόνο με 2-3 συγκεκριμένα γραφεία.
Το σκορ του Τσέχου λοιπόν είναι ένα από τα καλύτερα του 2026. Μια πλούσια συμφωνική παρτιτούρα που ερμηνεύεται από την Prague Metropolitan Orchestra and Chorus με πληθώρα θεμάτων σαν να ακούς 80ς και 90ς απ’ αυτά που υπέγραφαν οι Χόρνερ, Γουίλιαμς και Γκόλντσμιθ. Όλο το σκορ είναι 125 λεπτά αλλά τα 25 είναι παραλλαγές κλασσικών τραγουδιών και τζαζ κομματιών. Το αυτούσιο συμφωνικό είναι 100 λεπτά και μέσα σε αυτά τα 100 λεπτά η μουσική λέει τα πάντα χωρίς ποτέ να γίνεται φλύαρη και περιγραφική.
Για το μεταφυσικό στοιχείο ο Dřízhal έχει καταφύγει σε spiritual χορωδιακά ενώ για την σχέση των δυο ηρώων υπάρχουν ντελικάτες και ρομαντικές στιγμές με υπέροχο love theme όπως το Angel and Chateau όπου η χρήση χορωδιακών θυμίζει τον Ντάνι Έλφμαν του Ψαλιδοχέρη. Για το περιπετειώδες plot line έχουμε καταπληκτικά action cues με χρήση όλων των δυνατοτήτων που προσφέρει μια συμφωνική ορχήστρα με φράσεις σε έγχορδα χάλκινα και ξύλινα με αποκορύφωμα το cue Car Chase.
Το βασικό θέμα που διαποτίζει το σκορ περνάει πότε σε φλάουτο, πότε σε βιολί, πότε σε όλη την ορχήστρα και θυμίζει φράσεις από το Τζουρασικ Παρκ ενώ τα πιο λυρικά μέρη έχουν κάτι από Χόρνερ και Κοκούν.
Γενικά είναι ένα σκορ παλιομοδίτικο που εσωκλείει μέσα του μερικά από τα καλύτερα σάουντρακ φαντασίας.
Disclosure day – John Williams
H TAINIA
Ένας ιδεολόγος ειδικός στην κυβερνοασφαλεια κλέβει από τις μυστικές υπηρεσίες ένα μυστικό που αφορά την ύπαρξη εξωγήινης ζωής στον πλανήτη Γη και παρέα με μια μετεωρολόγο και μια χριστιανή πρώην καλόγρια προσπαθούν να φέρουν την αλήθεια στον κόσμο.
Απλοϊκή και αφελής ταινία του Σπίλμπεργκ που είναι γυρισμένη σαν ταινία κατασκοπίας παρά σαν sci-fi . Το σενάριο βρίθει από ευκολίες και ευρήματα του ποδαριού, η Έμιλι Μπαλντ ερμηνεύει εξωτερικά τα εφέ είναι μέτρια ενώ η συγκρατημενη σκηνοθεσία δεν βοηθάει κάποια σεκάνς να απογειωθεί.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ
30η συνεργασία μεταξύ του κορυφαίου διδύμου το οποίο έχει εμπνεύσει γενιές και γενιές μουσικόφιλων και σινεφίλ. Όταν ανακοινώθηκε ότι ο Γουίλιαμς θα υπογράψει την μουσική και γι’ αυτή την ταινία το ερώτημα ήταν ένα. Τι ενέργεια μπορεί να έχει ένας 94χρονος ώστε να μπορεί να γράψει συμφωνική μουσική που είναι και το πιο δύσκολο είδος απ’ όλα; Η προηγουμένη ταινία το πέμπτο Ιντιάνα Τζόουνς άφησε μια παγωμάρα στους μουσικόφιλους και φαν του συνθέτη. Ενώ ήταν μια γεμάτη και πολύ τεχνική δουλειά που έδενε πλήρως με την ταινία και την υποστήριζε άριστα, όταν ερχόταν η ώρα της μεμονωμένης ακρόασης δεν καταλάβαινες τι άκουγες. Σκόρπια leitmotifs εδώ κι εκεί χωρίς ποτέ να ολοκληρώνονται και να γίνονται θέματα με αρχή μέση και τέλος, περιγραφική μουσική δράσης χωρίς αξιομνημόνευτο θέμα και ακόμα και το Θέμα της Έλενας που ήταν δουλεμένο σαν concert version ήταν πολύ ισχνό μελωδικά. Αποτέλεσμα: Εξαιρετικό σαν μουσική υποστήριξη αδιάφορο σαν αυτόνομο άκουσμα. Κάπως έτσι περιμέναμε και το disclosure day.
Ήρθε όμως η δήλωση του Σπίλμπεργκ που έλεγε πως η μουσική αυτή την φορά στην ταινία του δεν ήταν για να δίνει προωστική δύναμη στο έργο αλλά για να το υποστηρίζει διακριτικά. Ο σκηνοθέτης έδωσε πολύ χρόνο στον Γουίλιαμς να γράψει το σκορ -6 μήνες- κι εκείνος σύμφωνα με τον βιογράφο του έγραψε 2.5 ώρες μουσική ολομόναχος! Απ’ αυτές τις 2.5 ώρες τα καλύτερα αποσπάσματα μπήκαν στο cd. Στην ταινία στην αρχή η μουσική που υπάρχει είναι ελάχιστη και μπαίνει μόνο κάποια δευτερόλεπτα σαν leitmotifs. Στην τελευταία μισή ώρα όμως η μουσική είναι συνεχής χωρίς αυτό να σημαίνει πως γίνεται πρωταγωνίστρια. Ο Σπίλμπεργκ σε μια από τις σπάνιες στιγμές της καριέρας του δεν δημιουργεί ολόκληρες σεκάνς με την μουσική σε πρώτο ρόλο. Ακόμη και στην δράση η μισή σεκάνς είναι χωρίς μουσική. Έτσι το αποτέλεσμα μέσα στην ταινία είναι ασαφή και ασύνδετο . Για να μπορέσει κάποιος να καταλάβει την μουσική πρέπει να το ακούσει αυτόνομα. Κι εκεί υπάρχει η έκπληξη. Στο αυτόνομο άκουσμα λοιπόν έχουμε ολοκληρωμένα θέματα με αρχή μέση και τέλος και καθαρές γραμμές. Βέβαια λόγω βιολογικής φθοράς δεν είναι δυνατόν σαν ολότητα να αξίζουν όλα τα trakcs αλλά υπάρχουν 4-5 που δείχνουν την μεγάλη κλάση του Γουίλιαμς.
Το σκορ έχει δυο θεματικές. Δράση και δράμα. Στην δράση τα cues είναι ένα μείγμα από το war of the worlds και το minority report. Πολύ ωραία τεχνικά αλλά ουσιαστικά έχουν ειπωθεί καλύτερα. Στο δράμα όμως πρέπει να σταθούμε.
Το σκορ ξεκινάει με το Listen που είναι και το πιο δραματικό, ένα adagio με πολύ πυκνή γραφή στα έγχορδα το οποίο ακούγεται μόνο στους τίτλους τέλους και ποτέ μέσα στην ταινία. Είναι ένα θαυμάσιο θέμα το οποίο θυμίζει τα δραματικά μέρη από παλαιότερες δουλειές του μουσικού χωρίς όμως να μπορείς να πεις ότι αναμάσησε κάποιο συγκεκριμένο θέμα. Πολλοί είπαν ότι είναι Λίνκολν άλλοι από το γεννημένος τη 4η Ιουλίου κάποιοι άλλοι από τις στάχτες της Άντζελα και μερικοί από το Amistand. Το γεγονός πως οι φαν του συνθέτη αναφέρουν τόσες πολλές ταινίες σημαίνει πως το θέμα είναι φρέσκο και καινούργιο.
Το δεύτερο θέμα το memory που παίζεται στο φινάλε της ταινίας, καθώς οι χαρακτήρες έρχονται αντιμέτωποι με το παιδικό τους τραύμα, έχει μια πολύ ζεστή μελωδία που αγκαλιάζει με στοργή τους χαρακτήρες τους προσφέρει οικογενειακή θαλπωρή και τους βοηθάει να ξεπεράσουν το τραύμα τους.
Μια άλλη πολύ ωραία έμπνευση είναι το cue Believe ένα πολύ τρυφερό και ευγενικό θέμα που σχετίζεται με την πρώην καλόγρια έχει το πιάνο σε πρώτο ρόλο την άρπα σε υποστηρικτικό και υπάρχει για να τονίσει την ανθρώπινη διάσταση σε έναν θρήσκο άνθρωπο.
Το il Vivo με τα φωνητικά αντιπροσωπεύει το απόκοσμο, το εξωγήινο και ακούγεται κάθε φορά που εμφανίζονται τα ζώα. Εδώ όμως είναι πιο ανεπτυγμένο γιατί μέσα στην ταινία ακούγεται ελάχιστα. Έτσι μπορούσε να το απολαύσουμε στην ολοκληρωμένη του μορφή και να νιώσουμε το αλλόκοτο και το μεταφυσικό. Μια υπέροχη παραλλαγή αυτού του θέματος θα βρούμε στο cue Celestial όπου εκεί ο Γουίλιαμς το αναπτύσσει για 7 ολόκληρα λεπτά δίνοντας του όμως και πιο σκοτεινό τόνο τόσο μιας και αναφέρεται στην απαγωγή από εξωγήινους που βίωσε ο χαρακτήρας της Έμιλι Μπλαντ
Τέλος το άλλο θέμα που ξεχώρισα είναι το empathy που έχει να κάνει με την ιδιότητα της Έμιλι Μπλαντ να καταλαβαίνει το παρελθόν κάποιου, έχει και αυτό το πιάνο σαν οδηγό αλλά όσο κορυφώνεται τα έγχορδα γίνονται λυρικά σε ένα πολύ έντονα φορτισμένο συναισθηματικά cue.
Εν κατακλείδι το σκορ του καλυτέρου συνθέτη όλων των εποχών δεν μπορεί να σταθεί σαν ολότητα όπως παλιότερες δουλειές του. Όμως και μόνο η δημιουργία 4-5 θεμάτων με αρχή μέση και τέλος την στιγμή που άλλοι προσπαθούν αλλά ούτε στο ελάχιστο δεν μπορούν να γράψουν ένα αξιομνημόνευτο θέμα μας αποδεικνύει πως Γουίλιαμς δεν πρόκειται να ξαναβγεί . Ας τον απολαύσουμε λοιπόν όσο ακόμη τον έχουμε.
Ιδανική playlist Ιουνίου:
Creation – Luděk Dřízhal
Angel and Chateau – Luděk Dřízhal
Car Chase – Luděk Dřízhal
Listen – John Williams
Believe – John Williams
In Vivo… – John Williams
Empathy – John Williams
