classicalmusic.gr

Γιώργος Κατσούλας

Σεναριογράφος & συγγραφέας

Ο Γιώργος Κατσούλας έχει σπουδάσει σενάριο και είναι συλλέκτης κινηματογραφικής μουσικής. Έκανε την επιπρόσθετη επεξεργασία της δεύτερης σκηνής από την πρώτη πράξη της Όπερας Ιωάννης Καποδίστριας του Zorzes Katris που θα ανέβει τέλος του 2026 και τον Σεπτέμβρη θα κυκλοφορήσει το βιβλίο τα σημαντικότερα σάουντρακ των 70ς από τις εκδόσεις Historical Quest.

Τα soundtracks του Αυγούστου

Γιώργος Κατσούλας

Σεναριογράφος & συγγραφέας

Εκπληκτικός μήνας ο Αύγουστος, αγαπητοί μουσικόφιλοι, με υπέροχα σκορ που δεν χρειάζονται την ταινία για να αναδειχθούν.

Η έκπληξη ήταν το σκορ του 83χρονου Pino Donaggio, ενός πολύ υποτιμημένου συνθέτη, για τη σουρεαλιστική ταινία Her Private Hell, όπου ο σπουδαίος Ιταλός συνθέτης κρατάει τις ισορροπίες με μια πολύ λυρική και όμορφη μουσική. Όμως ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη ήταν το σάουντρακ για το videogame Resonance: A Plague Tale Legacy του Olivier Deriviere, που παρουσιάζει και ελληνικό ενδιαφέρον, αφού συμμετέχουν σε αυτό η Ελληνοκύπρια ερμηνεύτρια Βασιλική Αναστάσιου και ο Γιώργος Καλογήρου με τα φωνητικά τους, ενώ η κυπριακή χορωδία Amalgamation Choir τραγουδάει σε ελληνοκυπριακή διάλεκτο παραδοσιακά τραγούδια, σε ένα σκορ πολύ πιο ζωηρό, φρέσκο και ταιριαστό για την Οδύσσεια του Νόλαν, που ήταν ένα καθαρά χολιγουντιανό σάουντρακ των τελευταίων 20 ετών, με μπόλικο sound design που μιμούνταν τον Χανς Ζίμερ.

Από κει και πέρα είχαμε θαυμάσιες μελωδικές και λυρικές μουσικές, με το My Brilliant Career του Francois Tetaz να ξεχωρίζει και να αναδεικνύεται στο σκορ του μήνα.

RESONANCE: A PLAGUE TALE LEGACY – OLIVIER DERIVIERE

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Το Resonance: A Plague Tale Legacy διαδραματίζεται δεκαπέντε χρόνια πριν από τα γεγονότα του A Plague Tale: Requiem και ακολουθεί τη Sophia σε μια αποστολή που τη φέρνει αντιμέτωπη με τα μυστικά της μινωικής μυθολογίας και του θρυλικού νησιού του Μινώταυρου.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ

Ένα τρομερά συναισθηματικό σκορ παρέδωσε ο Γάλλος συνθέτης, το οποίο αντλεί τη δύναμή του από τα σπαρακτικά φωνητικά τόσο της Βασιλικής Αναστάσιου όσο και της χορωδίας Amalgamation Choir, η οποία κυρίως χρησιμοποιείται για τα action cues, με αποκορύφωμα το The Fight of the Braves, όπου οι ηπειρωτικοί σκοποί, συνοδεία ηλεκτρονικών και ορχήστρας, δημιουργούν μια ψυχική ανάταση, ενώ το The Trials καθηλώνει με την επανάληψη της λέξης «Πέσε».

Ένα πιο spiritual θέμα θα βρούμε στο cue Bound, ενώ στο Call of the Ancients η χορωδία παντρεύεται με τα φωνητικά του Γιώργου Καλογήρου, ηλεκτρονικά και παραδοσιακά όργανα και δημιουργούν έναν πανίσχυρο θρήνο.

Μια σπαρακτική στιγμή της χορωδίας είναι η μπαλάντα The Depart, ενώ το τραγούδι The Land, που ερμηνεύει η Βασιλική Αναστάσιου στο πρώτο cue του σκορ, ακούγεται σε παραλλαγή για χορωδία στο τελευταίο cue του σάουντρακ και είναι από κείνα τα εκπληκτικά τραγούδια που αποτυπώνουν τον τόπο που λαμβάνει χώρα η περιπέτεια και αποθεώνουν τις ομορφιές της Μινωικής Κρήτης.

Όλα τα θέματα στα οποία συμμετέχει η Amalgamation Choir είναι αριστουργήματα. Το ένα καλύτερο από το άλλο.

Η συμβολή του Γιώργου Καλογήρου δίνει έναν πιο θρησκευτικό και σκοτεινό τόνο στη μουσική, σαν έναν θρήνο που έρχεται από τα τρίσβαθα της ψυχής, όπως είναι το θέμα The Victorious, σαν να επρόκειτο για κατάβαση στον Άδη.

Η Βασιλική Αναστάσιου έρχεται σε πλήρη αντίστιξη με τον βαθύ ήχο του Καλογήρου, προσφέροντας έναν πιο αισθαντικό τόνο. Ο θρήνος της στο Father and Daughter είναι η άλλη άκρη, ο άλλος πόλος, στον θρήνο του Γιώργου Καλογήρου, θυμίζοντας Lisa Gerrard. Μια πραγματικά συγκλονιστική στιγμή.

Αυτός ο θρήνος θα συνεχιστεί σε ένα πιο τρυφερό σκοπό στο The Presence, ενώ στο Spiritual Lives θα ακούσουμε μια ακόμη πιο αργή και ατμοσφαιρική εκδοχή του The Presence, με τη Βασιλική να δείχνει τις απεριόριστες αρετές του ταλέντου της! Το εκκλησιαστικό όργανο συντροφεύει τον πιο σπαρακτικό της θρήνο και στο The Source, χαρίζοντάς μας ακόμη μια πολύ συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή.

Για το θέμα του Μινώταυρου συμμετέχουν και οι τρεις – Βασιλική Αναστάσιου, Γιώργος Καλογήρου, Amalgamation Choir – συνοδεία περίεργων ηλεκτρονικών και ορχήστρας, τα οποία δημιουργούν ένα πολύ ενδιαφέρον μείγμα, καθώς το φως παλεύει με το σκοτάδι.

Τέλος, η καθαρή μουσική του Olivier Deriviere είναι το μόνο μειονέκτημα του σκορ, καθότι αρκετά θέματα έχουν την αρρώστια της εποχής μας, με χιλιοχρησιμοποιημένα ηλεκτρονικά και sound design. Όμως οι πιο ήρεμες στιγμές, όπως είναι το Father’s Love και το Best Friends, με τον Γιώργο Βούλγαρη σαν σολίστα του yaylı tambur και του rebab – ένα είδος τσέλου –, προσφέρουν ποιότητες στη μουσική.

Όμως το καλύτερο ορχηστρικό κομμάτι του σκορ είναι το Mystical Grounds, ένα μυσταγωγικό και θλιβερό θέμα, με τον Γιώργο Βούλγαρη να ερμηνεύει με έναν πολύ δεξιοτεχνικό τρόπο τις δυνατότητες του αρχαίου τσέλου. Μάλιστα, ο συνθέτης τον επισκέφθηκε στην Πάτρα για να τον γνωρίσει.

Η Βασιλική Αναστασίου διευθύνει την εκπληκτική ομάδα της, την Amalgamation Choir.
Το παραδοσιακό όργανο rebab

HER PRIVATE HELL – PINO DONAGGIO

Η ΤΑΙΝΙΑ

Η «Δική της Κόλαση» διαδραματίζεται σε μια φουτουριστική μητρόπολη βουτηγμένη στο νέον – έναν υπνωτιστικό, παλλόμενο κόσμο που μοιάζει να ξεπήδησε από σκοτεινή επιστημονική φαντασία – στην οποία η Έλλη ψάχνει να βρει τον πατέρα της.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ

Ένας πραγματικά σπουδαίος συνθέτης, ο Pino Donaggio, που είναι γνωστός από τη συνεργασία του με τον Μπράιαν Ντε Πάλμα για τα αριστουργηματικά του σκορ – Κάρι, Προετοιμασία για έγκλημα, Blow Out, Home Movies, Διχασμένο Κορμί – ο οποίος έκανε ντεμπούτο με ένα από τα ανατριχιαστικότερα θρίλερ όλων των εποχών, το Don’t Look Now, συνεχίζει να είναι ενεργός και να προσφέρει εξαιρετικά σκορ ακόμη και στην ηλικία των 84 ετών.

Εδώ η μουσική του, όπως και στις ταινίες του Ντε Πάλμα, κρατάει τις ισορροπίες και έρχεται σε αντίθεση με την ταινία. Ο Donaggio, όπως και στα προηγούμενα θρίλερ, βλέπει τα συναισθήματα πίσω από τον τρόμο, τη μοναξιά και την τρυφερότητα και γράφει μουσική μελαγχολική και ρομαντική, αλλά χωρίς να θυσιάζει τη σκοτεινή ατμόσφαιρα και το σασπένς. Έτσι, το αποτέλεσμα είναι ένα σκορ γοτθικής, θα έλεγε κανείς, ομορφιάς, μιας και στο ρομαντικό στοιχείο εισβάλλουν διαρκώς σκοτεινές δυνάμεις.

Το βασικό θέμα του σκορ είναι άλλη μια σπουδαία έμπνευση του Ιταλού συνθέτη, άλλη μια αξιομνημόνευτη μελωδία στις τόσες πολλές που μας έχει χαρίσει. Ο λόγος για το Touch of Beauty, μια σύνθεση για σόλο βιολί, άρπα, ξύλινα και dark romantic έγχορδα, που αποτελεί και ένα από τα καλύτερα θέματα της καριέρας του, το οποίο είναι γραμμένο για την πρωταγωνίστρια, την Έλλη.

Πάνω σε αυτό το θέμα χτίζονται πολύ ενδιαφέρουσες παραλλαγές, όπως το cue Evil Has Two Eyes, όπου έχουν προστεθεί αιθέρια φωνητικά, ενώ στο Beautiful People έχουμε βιολιά και άρπες να δημιουργούν μια πολύ ονειρική και λυρική βερσιόν του βασικού θέματος.

Στο cue Ecstasy θα ακούσουμε μια γυναικεία φωνή να προσδίδει ερωτισμό και να κάνει το θέμα πιο σεξουαλικό. Όμως οι κορυφαίες παραλλαγές είναι τα track Sad Elle και Elle, όπου τα συναισθήματά της, η μοναξιά της, τα άγχη της, αποτυπώνονται με τον καλύτερο τρόπο σε μια ονειρική ενορχήστρωση από φωνητικά, όμποε, βιολί, κλαρινέτα και έγχορδα.

Στο Sad Elle παρουσιάζονται με έναν γλυκόπικρο τρόπο, ενώ στο Elle έχει δοθεί έμφαση στη λυρική κορύφωση, χωρίς όμως να χάνεται η μελαγχολία. Ένα αριστουργηματικό θέμα από τον αειθαλή Ιταλό, σε υπέροχες παραλλαγές.

Φυσικά, όπως πάντα, ο Donaggio αποτίνει και φόρο τιμής στον αγαπημένο του συνθέτη Bernard Herrmann και, για να τονιστεί καλύτερα το σασπένς και ο σκοτεινός τόνος, έχουμε απόηχους Vertigo, με τα έγχορδα σε πρώτο ρόλο, συνοδευόμενα από σόλο τσέλου και ηλεκτρονικά.

Τα πιο σημαντικά cues που περιγράφουν αυτή την ατμόσφαιρα, χωρίς όμως να είναι και κάτι σπουδαίο, είναι τα Revenge Wears Leather, Leatherman and the Lady Foxes, The Leatherman and the Axe. Το κορυφαίο αυτής της θεματικής είναι το action cue Fists of Fury.

Το cue Dreaming of Daddy είναι αποτέλεσμα αυτής της ένωσης, όπου, ενώ στην επιφάνεια κυριαρχεί το μυστήριο, ο ρομαντισμός και η τρυφερότητα αναδύονται μέσα από ένα λυρικό ξέσπασμα.

Τέλος, έχουμε και μερικά μεγάλα cues, τα οποία τονίζουν τη δράση και τον τρόμο, όπως το δεκάλεπτο Don’t Bring a Knife to an Axe Fight και το οχτάλεπτο House of Horror. Σόλο τσέλου, απότομα ξεσπάσματα ορχήστρας, υποχθόνια ηλεκτρονικά, θρησκευτική χορωδία αλλά και πολύ στατική μουσική περιγράφουν μια τρομακτική κατάσταση.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο track Retro Beauty, όπου ο Donaggio θυμάται τον παλιό του εαυτό, όταν έγραφε αυτά τα παρόμοια θέματα τη δεκαετία του ’80 για πληθώρα ιταλικών ταινιών, με την ελαφριά ποπ ενορχήστρωση. Έτσι κι εδώ έχουμε σαξόφωνο, πιάνο, αέρινη διάθεση κι εκείνα τα ανατριχιαστικά έγχορδα που σου γαργαλάνε τα αυτιά.

COLPA DEI SENSI – PAOLO VIVALDI

Η ΣΕΙΡΑ

Ένας στρατιωτικός επιστρέφει στη γενέτειρά του για να δει τον πατέρα του λίγο πριν αυτός πεθάνει. Λίγα χρόνια πριν, ο πατέρας του είχε καταδικασθεί για τον θάνατο της γυναίκας του. Πεπεισμένος ο γιος του πως ο πατέρας του είναι αθώος, αρχίζει και ξεψαχνίζει τα στοιχεία. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, ο παλιός του έρωτας με τη Λάουρα, που τώρα είναι παντρεμένη με τον παιδικό του φίλο, θα αναζωπυρωθεί.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ

Μπορεί η υπόθεση να θυμίζει σαπουνόπερα, αλλά ο εξαιρετικός και πολυγραφότατος Πάολο Βιβάλντι – καμία σχέση με τον γνωστό – γράφει σαν να επρόκειτο για ένα λεπτό ψυχολογικό δράμα με έντονο το στοιχείο της ίντριγκας.

Πραγματικά απορώ πώς αυτός ο μελωδίστας δεν έκανε παγκόσμια καριέρα. Αλλά είναι και αυτός θύμα της εποχής μας, μια εποχή που επιβραβεύει και προωθεί το αόρατο, το sound design, τη μη μελωδία ή τις απομιμήσεις Ζίμερ.

Εδώ ο Ιταλός μουσικός γράφει ένα παλιομοδίτικο σκορ, πλούσιο σε συναισθήματα και θέματα. Η ατραξιόν του σκορ είναι το κυρίως θέμα Colpa dei sensi Main Theme, το οποίο περιγράφει όλη την ατμόσφαιρα της σειράς. Είναι λυρικό και συναισθηματικό, αλλά ταυτόχρονα σκοτεινό και ατμοσφαιρικό, τονίζοντας έτσι τα κυρίαρχα plot lines της σειράς. Το αστυνομικό και το ερωτικό. Ένα πραγματικά αριστουργηματικό θέμα. Αποσπάσματα απ’ αυτό το θέμα θα βρούμε στο cue Riccardo’s Fury.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό θέμα είναι το love theme του στρατιωτικού με την πρώην του, το Davide and Laura’s Love Theme, ένα μελαγχολικό αλλά και παθιασμένο cue, το οποίο δυστυχώς είναι αρκετά σύντομο. Στην ίδια θεματική θα συναντήσουμε και δύο υπέροχα cues που σχετίζονται με τα συναισθήματα της Λάουρας, όπως το αισθαντικό Laura’s Tears και το Led by the Senses, με έμφαση στο τσέλο.

Το τρίτο βασικό θέμα είναι το Adele’s Secret Jewel Box, το οποίο αναφέρεται στα γεγονότα του παρελθόντος, έχει το πιάνο σε πρώτο ρόλο και θυμίζει τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα του Νίνο Ρότα, χωρίς όμως να τον αντιγράφει. Πρόκειται για ένα ευαίσθητο και μελωδικό θέμα με υπέροχη ανάπτυξη. Μια πιο ατμοσφαιρική βερσιόν του θέματος θα συναντήσουμε στο cue Ominous Aria και στις δύο εκδοχές (strings version).

Δύο άλλα υπέροχα θέματα που σχετίζονται με το παρελθόν είναι τα Memories from the Grapevine και Memories from the Rose Yard, το πρώτο αισθαντικό και τρυφερό και το δεύτερο πιο σκοτεινό, με το πιάνο σε κυρίαρχο όργανο.

Μια πένθιμη στρατιωτική παραλλαγή συναντάμε στο τελευταίο track του σκορ, το The Soldier Is Back, και ο Βιβάλντι κλείνει το μάτι στους φίλους του John Williams.

Πριν από τη δραματική κορύφωση του σκορ έχουμε το φωτεινό Someday, το μοναδικό χαρούμενο track της παρτιτούρας.

Για την ίντριγκα και το μυστήριο της σειράς έχουμε πιο σκοτεινούς και δραματικούς τόνους: Davide at the Mansion, Devil’s Peak, Secret Hideaway, The Cursed Mansion. Εύκολα ξεχωρίζει το The Cursed Mansion για τα σόλο τσέλου.

Το εκπληκτικό στον Βιβάλντι δεν είναι μόνο ότι είναι σπουδαίος μελωδίστας, αλλά παραλλάσσει τα θέματά του σε αρκετές βερσιόν, ανάλογα με την κατάσταση του χαρακτήρα και της πλοκής. Έτσι, το αυτόνομο άκουσμα γίνεται απόλαυση χωρίς να είναι επαναλαμβανόμενο.

Ακροβατώντας ανάμεσα στο νουάρ και το ρομάντζο, ο Ιταλός μουσικός καταθέτει ακόμη μια εξαιρετική δουλειά, δίπλα στις τόσες πολλές που έχει κάνει, με απόλυτη ναυαρχίδα τη Filumena Marturano.

MY BRILLIANT CAREER – FRANCOIS TETAZ

Η ΣΕΙΡΑ

Η ιστορία διαδραματίζεται στην Αυστραλία του 1900, όπου ένα αγροτοκόριτσο θέλει να γίνει συγγραφέας, αλλά βρίσκει εμπόδιο στη συντηρητική κοινωνία και την οικογένειά της, καθότι δεν είναι σωστά πράγματα αυτά.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ

Ένα πραγματικά εντυπωσιακό σκορ μας παρέδωσε ο Αυστραλός Francois Tetaz, ο οποίος μας δείχνει τις άγριες προθέσεις του από το πρώτο κιόλας track. Θυμίζοντας τις Τέσσερις Εποχές του Βιβάλντι, έχουμε ένα εντυπωσιακό θέμα για σοπράνο και έγχορδα που σε ξετινάζει με τη ρυθμική ζωντάνια του, καθώς δοξάζει την ακατασίγαστη φλόγα για μάθηση της ηρωίδας του. Το cue Forbidden Fruit θέτει υποψηφιότητα για τα καλύτερα θέματα της χρονιάς.

Το σκορ βρίθει από εντυπωσιακά ευρήματα, έχει πλούσιο θεματικό άξονα, μελωδικό οίστρο και κλασικότροπη ενορχήστρωση.

Ο συνθέτης χρησιμοποιεί τα έγχορδα σε στυλ Βιβάλντι για να τονίσει την παθιασμένη φύση της γυναίκας που θέλει να σπάσει τους κανόνες της εποχής. Ένα τόσο ανήσυχο και πνευματικό άτομο δεν θα μπορούσε να έχει μια ήρεμη και γλυκανάλατη προσέγγιση, παρά μια ορμητική μουσική, ικανή να μην τη σταματάει τίποτα, σαν δύναμη της φύσης.

Ο Francois Tetaz παίρνει τη Molly Lewis στο σφύριγμα και την Kate Miller-Heidke στα φωνητικά και υφαίνει θέματα ζωηρά αλλά και στενάχωρα, παθιασμένα αλλά και μελαγχολικά.

Πέρα από το βασικό θέμα και τις υπέροχες παραλλαγές του, με αποκορύφωμα το Gussied Up, θα βρούμε και άλλα θέματα εξίσου υπέροχα, όπως είναι το Love in the Shadows, με την άρπα να προσδίδει ένα έξτρα χρώμα, το Marry Me, που με το τσέλο, το βιολί και τα ξύλινα διαποτίζει την ατμόσφαιρα με ευαισθησία, και το I Love Him.

Πρόκειται για τρία γλυκόπικρα love themes που σχετίζονται με τα συναισθήματα της βασικής ηρωίδας, με ντελικάτη υφή, ενώ στο I Love Him, στο τέλος του, θα ακούσουμε το βασικό θέμα.

Δεν έχει όμως μόνο η Sybylla Melvyn θέμα, αλλά και ο Harry Beecham, που σχολιάζεται με μια ευγενή και φινετσάτη μελωδία, με τη Molly Lewis να του προσδίδει έναν αριστοκρατικό αέρα.

Το τρίτο θέμα χαρακτήρα είναι το επίσης υπέροχο Blanche Derrick, ένα πολύπλοκο θέμα με τρία μέρη.

Ένα άλλο εξαιρετικό θέμα είναι το Then It’s Years, που μαζεύει και μαζεύει για να οδηγήσει σε μια δραματική κορύφωση, ύστερα να χαμηλώσει και μετά πάλι το ίδιο μοτίβο να ξεκινήσει, σαν να επρόκειτο για έναν φαύλο κύκλο. Ακριβώς το ίδιο θέμα θα το συναντήσουμε σε μια πιο χαμηλότονη βερσιόν και στο Dearest Harry, όπου έχει προστεθεί και η άρπα.

Το τελευταίο cue του σκορ, το Write Your Truth, το χτίσιμο της μελωδίας οδηγεί σε μια θριαμβευτική κορύφωση, γιατί η ακατασίγαστη επιθυμία της βρίσκει τελικά διέξοδο στη συγγραφή και γιορτάζεται έτσι η νίκη της θέλησης και του πνεύματος.

Πρόκειται για ένα αριστούργημα της νεοκλασικής μουσικής, που ακόμη και τα μικρά θέματα με την ελλιπή ανάπτυξη δεν κουράζουν καθόλου.

THE VAMPIRE LESTAT – DANIEL HART

Η ΣΕΙΡΑ

Τρίτη σεζόν της επιτυχημένης σειράς Συνέντευξη με έναν βρικόλακα, η οποία επικεντρώνεται στον βρικόλακα Lestat, καθώς εκείνος γίνεται αστέρι της ροκ μουσικής.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ

Παρόλο που η ροκ μουσική είναι πολύ έντονη στη σειρά, ο Daniel Hart έγραψε ένα πλήρως συμφωνικό σκορ με τη Synchron Orchestra Vienna, στα πρότυπα των δύο πρώτων εξαιρετικών σεζόν, όπου και κατέθεσε θαυμάσια σκορ.

Και η τρίτη σεζόν έχει φρεσκάδα και εκπλήξεις, αν και προφανώς σε 2 ώρες συμφωνικής μουσικής θα βρούμε και αρκετή περιγραφική μουσική. Όμως τα θέματα που είναι καλά, είναι πολύ καλά!

Κορωνίδα λοιπόν του σκορ είναι τα δύο cues Blood Marriage και The Witches Place. Πρόκειται για δύο αριστουργηματικά θέματα, στα πρότυπα της Golden Age εποχής του Χόλιγουντ. Σε αυτό μεγάλη συμβολή έχει και ο σπουδαίος ενορχηστρωτής Kevin Kaska.

Το Blood Marriage είναι ένα θαυμάσιο love theme που θυμίζει το love theme από τον Σπάρτακο του Άλεξ Νορθ, ενώ το The Witches Place άνετα θα μπορούσε να είναι ένα αργό μέρος από κονσέρτο για βιολί, καθότι το πολύ εκφραστικό σόλο βιολιού το διακόπτει βιαίως η συμφωνική ορχήστρα. Πραγματικά έχω πολύ μεγάλη περιέργεια να δω πώς κολλάει με τις εικόνες.

Από κει και πέρα υπάρχουν και άλλα θαυμάσια θέματα, όπως τα βαλς Eight People on the Arc και We Have a Pact Now, το πολύ συναισθηματικό και τρυφερό, με σόλο βιολί, Help Him to Be a Man, ενώ το The Greatest Spectacle of the Boulevard θα μας μεταφέρει στην εποχή του μπαρόκ, χάρη στον υπέροχο διάλογο ανάμεσα στο βιολί και το τσέμπαλο.

Η μπαλάντα I Remember the Light, με κιθάρα και άρπα, προσφέρει ένα ήρεμο διάλειμμα με τη γλυκόπικρη μελωδία της, που θυμίζει Σταμάτη Σπανουδάκη!

Στο Can You Get Out of My Eyeline τα σόλο βιολιού συνεχίζονται, αυτή τη φορά όμως συνοδεύονται από τη λυρική διάθεση της ορχήστρας, δημιουργώντας ένα υπέροχο, αν και σύντομο, love theme. Ένα άλλο πανέμορφο love theme είναι και το It Isn’t Just One Thing, Louis.

Το εξάλεπτο cue You and I Have a Friend in Common διαθέτει μια σκοτεινή και πένθιμη ατμόσφαιρα, πάντα με το βιολί μπροστά, το οποίο θα δώσει τη θέση του στο πιάνο στο θέμα The Rothko Chapel, που θυμίζει Φίλιπ Γκλας.

Πιάνο σόλο θα ακούσουμε και στο No Spark, αλλά και στο φινάλε του σάουντρακ. Το πιάνο θα το συναντήσουμε και σε δύο πολύ στενάχωρα θέματα, τα υπέροχα Bring Your Malice και Wrote in That, Died in This. Στο πρώτο, μάλιστα, θα κάνουν ένα εκπληκτικό ντουέτο με το βιολί. Το πιάνο θα γίνει ντουέτο και με την άρπα στο cue Could Be Nice, σε άλλη μια υπέροχη μελωδία.

Εκτός από το βιολί και το πιάνο, έχουμε και σόλο άρπας στο χαρακτηριστικό θέμα Your Sad Stories.

Η συμφωνική ορχήστρα θα λάμψει σε όλο της το μεγαλείο σε τρία εκκωφαντικά cues, πραγματικά tour de force, όπως είναι τα Let Me Tell You Something About the Blood, I Am the Answer και The Soul. Το τελευταίο εντυπωσιάζει με την αλά Μπολερό ανάπτυξή του.

Οι τόνοι χαμηλώνουν στο ιμπρεσιονιστικής ομορφιάς Intersections of My Many Selves και το σκορ κλείνει με το εξάλεπτο I Let Too Much Spill Too Often, το οποίο ερμηνεύεται μόνο από πιάνο.

Και στις τρεις σεζόν ο Daniel Hart παρέδωσε τρία εξαιρετικά σάουντρακ, το ένα καλύτερο από το άλλο. Έχοντας το βιολί πρωταγωνιστή, δημιούργησε πολύ συναισθηματικές συνθέσεις και θέματα που μένουν στον ακροατή για την ποικιλία τους, την πυκνότητά τους και τον δυναμισμό.

****1/2

FRIEREN: BEYOND JOURNEY’S END, SEASON 2 – EVAN CALL

Η ΣΕΙΡΑ

Βασισμένη στο διάσημο manga των Kanehito Yamada και Tsukasa Abe, η γιαπωνέζικη animation σειρά εξιστορεί τις περιπέτειες του Frieren, ενός μάγου των ξωτικών, του οποίου η διάρκεια ζωής εκτείνεται ανά τους αιώνες.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ

Στη μουσική θα βρούμε έναν Αμερικανό, τον Evan Call, που, ενώ είναι γεννημένος στην Καλιφόρνια, από το 2012 ζει και εργάζεται στην Ιαπωνία, υπογράφοντας πληθώρα σκορ που έχουν να κάνουν με την γιαπωνέζικη παράδοση, μεταξύ αυτών και το επικό animation The 13 Lords of the Shogun.

Πρόκειται για ένα σκορ που απευθύνεται στους λάτρεις των έθνικ/σάουντρακ, όμως εδώ δεν θα ακούσουμε τίποτα γιαπωνέζικο. Όλα έχουν να κάνουν με κέλτικα χρώματα, χωρίς όμως να υπερισχύουν του συμφωνικού μεγαλείου. Το σκορ είναι μοιρασμένο ανάμεσα στο folk/Irish και τη λυρική συμφωνική μουσική, η οποία ηχογραφήθηκε στην Ουγγαρία.

Το σκορ ξεκινάει με το The Journey Begins, ένα γαλήνιο και μελωδικό θέμα που αποτελεί ένα πάντρεμα μεταξύ ιρλανδέζικου σκοπού και συμφωνικής λυρικής μουσικής, καθώς η βασική υπέροχη μελωδία περνάει πότε στο φλάουτο και το κέλτικο βιολί και πότε στο πιάνο και σε όλη την ορχήστρα.

Τα cues με τα κέλτικα χρώματα και τις υπέροχες μελωδίες είναι αρκετά: 2. Ripples in a River of Time (2:32), 3. The Winding Road (2:48), 4. Villages and Vagabonds (2:06), 5. Walk the Good Path (2:19), 8. Ready Your Weapon (2:21), 10. Tune for a Traveller (2:18).

Κορυφαίο cue αυτής της θεματικής είναι το χορευτικό Walk the Good Path, ενώ το Ready Your Weapon είναι πιο ενεργητικό, σαν action cue, με πολλά τύμπανα.

Η συμφωνική μουσική θα πάρει τα ηνία στο Reflections, ένα θέμα όπου οι φράσεις που βγαίνουν από τα κόρνα θυμίζουν James Horner, ενώ στο Memories – Wayfarers of Time συμφωνική ορχήστρα και ιρλανδέζικες ενορχηστρώσεις εναρμονίζονται άψογα με γυναικεία φωνή, σε μια αξιομνημόνευτη μελωδία.

Το track Castles and Cobblestone είναι ένα υπέροχο αυτοκρατορικό βαλς, όπου τα κέλτικα στοιχεία είναι πιο διακριτικά.

Το cue είναι Happiness for Fern, ένα σκέρτσο έξω καρδιά, με γαλλική φινέτσα, όμως το κορυφαίο track του σκορ είναι το Spells and Spoils, ένα κωμικό θέμα και η πιο αναγνωρίσιμη μελωδία του σάουντρακ, με υπέροχη γραφή για ξύλινα που σου προκαλεί ένα χαμόγελο στα χείλη. Πολύ σπουδαία έμπνευση.

Το χαρούμενο κλίμα θα συνεχιστεί και στο επόμενο θέμα, το An Afternoon Date, όπου το γαλλικό και ιρλανδέζικο στοιχείο ενώνονται εις σάρκα μίαν. Είναι ένα cue για να τονίσει τη φιλία μεταξύ του Fern και του Stark.

Τα επόμενα τέσσερα κομμάτια, Kind-Hearted Warrior (2:18), 15. Heart of a Hero (2:48), 16. Hero of the South (3:22), 17. From One Hero to Another (2:43), αποτελούν μια νέα θεματική, πιο βαριά, καθώς η γαλήνη και η ανεμελιά δίνουν τη θέση τους στο ηρωικό στοιχείο.

Έτσι, στο Kind-Hearted Warrior έχουμε φράσεις από χάλκινα που προετοιμάζουν τον ακροατή για την αναγέννηση ενός ήρωα, ενώ στο Heart of a Hero τα λυρικά έγχορδα περιγράφουν την ευγενική και δίκαιη καρδιά του. Μάλιστα, όταν οι χορωδίες προστίθενται στο δεύτερο μέρος του Heart of a Hero, η απήχηση γίνεται καθολική.

Κορυφαίο cue αυτής της θεματικής είναι το Hero of the South, όπου η κλιμάκωση της χορωδίας ανυψώνει τον ήρωα και τον μετατρέπει σε ηγέτη. Πραγματικά αποθεωτικό και θριαμβευτικό θέμα.

Στα τελευταία κομμάτια οδηγούμαστε στην κορύφωση και έτσι η μουσική γίνεται πιο σκοτεινή και ατμοσφαιρική, Four Swords of Despair, ενώ το Divine Revolte (2:44) έχει έναν δαιμονισμένο ρυθμό που μου θύμισε τον χορό του διαβόλου από τις Μάγισσες του Ίστγουικ του John Williams.

Τα παραδοσιακά κέλτικα θέματα θα επιστρέψουν στα δύο τελευταία θέματα και είναι απολύτως γιορτινά και εύθυμα. Το First-Class Mage (2:34) αποθεώνει με τη χορωδία τον ήρωα μάγο και το The Golden Land (2:59) αποθεώνει την πατρίδα και τα αγαθά που προσφέρει στους κατοίκους της.

Θεωρώ αυτό το σκορ του Evan Call το καλύτερο που έχει κάνει μέχρι στιγμής. Πλούσιο σε συναισθήματα και χρώματα, μα κυρίως σε μελωδίες και θέματα που τα αναπτύσσει στο έπακρον, χωρίς ποτέ να τα αφήνει μετέωρα.

Μπορεί η απλοϊκότητα των κέλτικων θεμάτων να ενοχλήσει τους συμφωνιστές, όμως οι ισορροπίες που κράτησε ο συνθέτης και το μεράκι που έδειξε στα θέματά του κάνουν τις αδυναμίες αυτού του σκορ να περνάνε σε δεύτερη μοίρα.


ΤΑ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
  • The fight of the Braves – Resonance A plague Tale Legasy – Olivier Deriviere
  • Elle -HER PRIVATE HELL – PINO DONAGGIO
  • Colpa dei sensi  main theme – Colpa dei sensi – Paolo Vivaldi
  • Blood Marriage – The Vampire Lestat – Daniel Hart
  • Spells and Spoils – FRIEREN: BEYOND JOURNEY’S END, SEASON 2 – Evan Call
Ιδανική Playlist Αυγούστου

Resonance A plague Tale Legasy – Olivier Deriviere

HER PRIVATE HELL – PINO DONAGGIO

Colpa dei sensi – Paolo Vivaldi

My Brilliant Career – Francois Tetaz

The Vampire Lestat – Daniel Hart

FRIEREN: BEYOND JOURNEY’S END, SEASON 2 – Evan Call

Γιώργος Κατσούλας

Σεναριογράφος & συγγραφέας

Ο Γιώργος Κατσούλας έχει σπουδάσει σενάριο και είναι συλλέκτης κινηματογραφικής μουσικής. Έκανε την επιπρόσθετη επεξεργασία της δεύτερης σκηνής από την πρώτη πράξη της Όπερας Ιωάννης Καποδίστριας του Zorzes Katris που θα ανέβει τέλος του 2026 και τον Σεπτέμβρη θα κυκλοφορήσει το βιβλίο τα σημαντικότερα σάουντρακ των 70ς από τις εκδόσεις Historical Quest.

Κύλιση στην κορυφή

Newsletter

Γραφτείστε στο εβδομαδιαίο newsletter του classicalmusic.gr.  Aποστέλλεται κάθε Παρασκευή και περιέχει τα τελευταία νέα μας!