Δύο εξαιρετικά σκορ από την Ισπανία και ένα από αμερικανική σειρά είχε ο Ιούλιος με τα δυο πρώτα ασφαλώς να ξεχωρίζουν για την συμπαγή δομή τους τις ευρηματικές ιδέες τους και την αξιομνημόνευτη μελωδία τους. Τις εντυπώσεις κερδίζει το σκορ του Diego Navaro για ένα animation με την φιλαρμονική της Πράγας να ερμηνεύει ενώ δεν λείπουν και τα σόλο για βιολί και παιδική φωνή. Είναι ένα σκορ που στην ολότητα του έχει δουλεμένα θέματα ποικιλία στο ύφος και ντελικάτη ενορχήστρωση και είναι μέχρι στιγμής το κορυφαίο του 2026 σαν αυτόνομο άκουσμα.
Cape Fear – Jeff Russo
Ο πολύ ικανός συνθέτης των Fargo, Ripley,Alien και Umbrella Academy Jeff Russo αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας την μουσική για την τηλεοπτική σειρά Cape Fear που βασίζεται στην ταινία του 1962 που την έκανε ριμέικ ο Σκορσέζε το 1991. Την μουσική της αυθεντικής ταινίας την είχε υπογράψει ο Θεόρατος Μπέρναρντ Χέρμαν ενώ στο ριμέικ ο Έλμερ Μπερνστάιν ανέλαβε να διευθύνει το ορίτζιναλ σκορ του Χέρμαν με κάποιες τροποποιήσεις για να ταιριάζει με το ύφος του Σκορσέζε. Ο Χέρμαν αντιμετωπίζεται με πολύ μεγάλο θαυμασμό μιας και στο ριμέικ του Ψυχό πάλι η μουσική που χρησιμοποιήθηκε ήταν η αυθεντική.
Όταν το στούντιο προσέγγισε τον Jeff Russo για να γράψει την μουσική οι εντολές ήταν ξεκάθαρες. Θέλουμε κάτι ηλεκτρονικό μοντέρνο και φρέσκο σε στυλ sound design σαν το σκορ από την ταινια weapons. Ο συνθέτης είχε άλλη άποψη μα το στούντιο είναι αυτό που αποφασίζει. Εκεί επενέβησαν οι παραγωγοί Στίβεν Σπίλμπεργκ και Μάρτιν Σκορσέζε και είπαν ότι θέλουμε συμφωνική παραδοσιακή κινηματογραφική μουσική. Και ξεκίνησε ο πόλεμος. Από την μια πλευρά δυο ογδοντάχρονοι δημιουργοί, που τυγχάνει να είναι και δυο από τους μεγαλύτερους κινηματογραφιστές στην ιστορία και από την άλλη την εξουσία. Ευτυχώς για μας νίκησαν οι Σκορσέζε – Σπίλμπεργκ. Απλά σκεφτείτε να είναι κάποιος που να μην έχει το κύρος και την κλάση αυτού του διδύμου.
Το σκορ του Russo λοιπόν είναι ένα έντονα κλειστοφοβικό εξπρεσιονιστικό σκορ με ορούς συμφωνικής μουσικής. Υπάρχει μια θαυμάσια παραλλαγή πάνω στο θέμα του Χέρμαν και από κει και πέρα έχουμε ολοκαίνουργια μουσική που όμως πατάει και μετά δυο πόδια της πάνω στις παραδόσεις. Το νέο θεμα που εγραψε ο συνθετης με τιτλο Cape Fear 2026 διαθέτει εκλεκτικές συγγένειες με το στυλ του Χέρμαν χάρις τις κυκλικές κινήσεις των εγχόρδων και τα εκκωφαντικά κόρνα αλλά οι ομοιότητες σταματάνε εκεί. Οι μελωδίες είναι καινούργιες και ακούγονται φρέσκες και ζωηρές.
Το μόνο που έχει κρατήσει ο συνθέτης από την ορίτζιναλ μουσική του Χέρμαν είναι το τρίτονο βαρύ τρομακτικό θέμα που πετάνε τα κόρνα σαν θέμα του Μαξ αλλά το πλαισιώνει από μια πολύ έντονη γραφή για έγχορδα που σαν φίδι τυλίγεται ολοένα και περισσότερο γύρω σου προκαλώντας σου ασφυξία.
Επειδή πρόκειται για character drama σειρά και η πλοκή είναι βραδυφλεγής η μουσική χτίζει περισσότερο έναν υπόγειο τρόμο προκαλώντας σου μια διαρκή ανησυχία κρατώντας σε πάντα σε εγρήγορση. Έτσι μπορεί ως συνολικό άκουσμα να έχει αρκετές στατικές στιγμές – η μεγάλη διάρκεια των δυο ωρών δεν το βοηθάει η αλήθεια είναι- όμως ασκεί μια γοητεία με όλο αυτόν τον πεσιμισμό, την μελετημένη ενορχήστρωση και την πυκνή γραφή του.
Το highlight του σκορ είναι το Max and Anna όπου μας φωτίζει πλήρως για τα συναισθήματα των ηρώων και το τι ελλοχεύει από κάτω. Στην ουσια είναι ένα love theme με κάποια ελάχιστα φωτεινά σημεία που στο βάθος όμως κρύβει διαστροφή και τρόμο.
Ελάχιστα φωτεινά και ζεστά σημεία περιέχει και το θέμα της οικογένειας το Family Redux είναι όμως και αυτό δισυπόστατο. Ενώ υπάρχει το στοιχείο της θαλπωρής από κάτω χτίζεται η ανησυχία και το σκοτάδι που διαβρώνει αυτή την σχέση καθώς ο Μαξ παρακολουθεί την οικογένεια και περιμένει αυτή την λεπτή σχισμή για να μπει μέσα.
Στο φινάλε του σκορ στο cue Vengeance το θέμα του Μαξ επανέρχεται σαν leitmotif σε ένα ρυθμικό και νευρώδες action cue καθώς ο Μαξ δίνει την τελευταία του μάχη.
Γενικά σαν ολότητα το άκουσμα είναι κουραστικό, ωστόσο μεμονωμένα κάποια θέματα είναι πολύ εντυπωσιακά.
Winnipeg, el barco de la esperanza
(Winnipeg, Seeds of Hope) -Diego Navarro
H TAINIA
To animation από την Ισπανία μας μιλάει για την πραγματική ιστορία 2.000 Ισπανών προσφύγων που έφυγαν από την πατρίδα τους για να πάνε στην Χιλή κατά την διάρκεια του εμφυλίου για να γλυτώσουν από την δικτατορία του Φράνκο. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους θα πρέπει να αποφύγουν τα ναζιστικά υποβρύχια.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ
Ο πάντα εξαιρετικός Diego Navarro που σε όλες του τις δουλειές κρατάει ένα ποιοτικό επίπεδο χρησιμοποιώντας πάντα συμφωνική ορχήστρα, δημιουργεί εδώ ίσως το καλύτερό του σκορ και ίσως το κορυφαίο του 2026 μέχρι στιγμής. Εδώ παίρνει την City of Prague Philharmonic Orchestra και αρκετούς σολίστες (σόλο βιολί, πιάνο , χορωδία, και σόλο σοπράνο από ένα αγόρι). Το βασικό του θέμα Winnipeg, el Barco de la Esperanza γραμμένο για χορωδία, βιολί και συμφωνική ορχήστρα έχει μια αξιομνημόνευτη μελωδία, αποπνέει αισιοδοξία και λυρισμό και είναι εκεί για να τονίσει την ελπίδα το θάρρος και την νίκη των ταξιδιωτών.
Το δεύτερο βασικό θέμα είναι το επίσης υπέροχο Calamidad ένα ανατριχιαστικό adagio με μια υπέροχη μελωδία που περνάει από το σόλο βιολί σε όλη την ορχήστρα . Μια πραγματική υπεροχή γραφή για έγχορδα περίτεχνη καθώς υπάρχουν δευτερεύουσες προτάσεις που συνδιαλέγονται έξοχα με την κύρια μελωδία.
Κάθε cue του σκορ είναι σχεδόν cue αναφοράς όπως είναι το Retrato de infancia το τρίτο θέμα στην σειρά με σόλο choirboy που έρχεται σε αντίθεση με τους σκοτεινούς τόνους της χορωδίας.
Το σόλο αγοριού θα εμφανιστεί και στο El brote tras la sequía αλλά αυτή την φορά με πιο χαρούμενη διάθεση με τα ξύλινα να υποστηρίζουν την ανάλαφρη διάθεσή του.
Μια πιο spiritual εμφάνιση της χορωδίας σε ένα ακόμη αριστουργηματικό θέμα είναι στο cue Corazones abiertos όπου παρέα με τα έντονα έγχορδα δημιουργούν ένα κλίμα εφορίας.
Γενικά όλο το σκορ έχει μια δραματική στιβαρή χροιά από την οποία όμως δεν λείπουν και οι χαρούμενες στιγμές τύπου scherzo όπως στα cues Ingenuidad / Camino de París, και El triciclo de las promesas.
Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη συμφωνική δουλειά με έμφαση στην μελωδία υποστηριζόμενη από μια εξοχή ορχήστρα που ξέρει να δίνει όγκο και να τονίζει ακόμη και την πιο μικρή φράση. Οι φίλοι της συμφωνικής μουσικής δεν πρέπει να χάσουν αυτό το αριστούργημα!
La cena (The Dinner) – Anne-Sophie Versnaeyen
H TAINIA
Πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία η οποία διαδραματίζεται λίγο μέτα το τέλος του εμφυλίου πολέμου στην Ισπανία οπού ο υπολοχαγός Santiago Medina θέλει να κάνει ένα επίσημο γεύμα για να τιμήσει τον Φράνκο και τους στρατηγούς του. Μόνο που οι μόνοι διαθέσιμοι μάγειρες είναι κομουνιστές ενώ οι σερβιτόροι είναι καθεστωτικοί. Οι μάγειρες υπό την απειλή όπλου και συνεχής παρακολούθησης αναγκάζονται να προετοιμάσουν το δείπνο ενώ παράλληλα σχεδιάζουν την απόδρασή τους.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ
Θαυμάσιο σκορ από την Anne-Sophie Versnaeyen η οποία τονίζει τόσο την σάτιρα με θαυμάσια θέματα λεπτού χιούμορ όσο και τις πολίτικες πλευρές.
Για τους φασίστες η συνθέτης έχει γράψει θέματα μιλιταριστικής ενορχήστρωσης και ύφους με ταμπούρλα σε πρώτο ρόλο και ρυθμικά μαρς όπως είναι Ουβερτούρα πασπαλισμένη με μια λεπτή δόση ειρωνείας.
Για τους κομουνιστές έχουμε πιο ζεστά χρώματα με πιο έντονη γραφή στα έγχορδα αλλά και με χρήση μπαλαλάικας όπως είναι το θέμα της Lucia.
Αποκορύφωμα του σκορ είναι το cue La preparación όπου η Anne-Sophie Versnaeyen με σόλο βιολιού και κλαρινέτου χαρακτηρίζει με μπρίο και χιούμορ όλο αυτό τον πυρετό προκειμένου να ετοιμαστεί το δείπνο.
Στον αντίποδα υπάρχουν και πιο συναισθηματικά cue όπως είναι Un amor secreto ένα υπέροχο adagio με έγχορδα που σχεδόν κλαίνε κάτι που δίνει μια εκλεκτική ισορροπία στο σκορ.
Αντιθέτως πιο ονειρικό, σαρκαστικό και σουρεαλιστικό είναι το La degustación μια πολύ ευρηματική σύνθεση που μας παραπέμπει σε κάποιο μπαλέτο του Τσαϊκόφσκι.
Για το σχέδιο απόδρασης των κομουνιστών έχουμε δυο θέματα το El plan και το La ejecución del plan. Το πρώτο έχει μια ανάλαφρη διάθεση που θυμίζει το Ξενοδοχείο Βουδαπέστη του Αλεξάντερ Ντεσπλάτ, ενώ το δεύτερο θυμίζει περισσότερο ταινία απόδρασης με πιο στιβαρή και αγωνιώδη μουσική.
Γενικά πρόκειται για ένα υπέροχο σκορ από την Anne-Sophie Versnaeyen που περιγράφει χαρακτήρες συναισθήματα και πλοκή με ευρηματική ενορχήστρωση και έξοχες ιδέες. Το μόνο αρνητικό είναι πως τα θέματα χαρακτήρων Αλόνσο, Λουσία Τζούλια είναι σύντομα και δεν έχουν επαρκή ανάπτυξη. Αλλά είναι ένα μικρό πταίσμα μπροστά στο γενικό μουσικό αποτέλεσμα.
ΙΔΑΝΙΚΗ PLAYLIST
- Cape fear – Max and Anna
- Cape fear – Family Redux
- Cape fear – Vengeance
- Winnipeg, Seeds of Hope – Winnipeg, el Barco de la Esperanza
- Winnipeg, Seeds of Hope – Calamidad
- Winnipeg, Seeds of Hope – Corazones abiertos
- La cena – ouverture
- La cena – La preparación
- La cena – Un amor secreto
- La cena – La degustación
