
Η ΤΑΙΝΙΑ
Ενώ περνά χρόνια προσπαθώντας να επιστρέψει στο σπίτι του, ο θρυλικός Μπαζ Λάιτγιαρ έρχεται αντιμέτωπος με έναν στρατό αδίστακτων ρομπότ, υπό τις διαταγές του Ζoργκ,
Η ΜΟΥΣΙΚΗ
Ο Giacchino στήριξε την μουσική του κυρίως σε δύο καταπληκτικά θέματα τα οποία έκανε φύλο και φτερό. Δημιούργησε επίσης και μερικά κορυφαία action cues με μια αλάνθαστη ενορχήστρωση, και με συγκρατημένη δημιουργικότητα απέφυγε τις περιγραφικότητες και τις άνευ ουσίας συνθέσεις. Είναι στην ουσία ένας φόρο τιμής στους μεγάλους δασκάλους του τον Τζων Γουίλιαμς, τον Τζειμς Χόρνερ, τον Τζέρι Γκόλντσμιθ ακόμη και τον Μίκλος Ρόζα. Φυσικά μιας και μιλάμε για διαστημική περιπέτεια δεν απουσιάζει και ο Άρης από τους πλανήτες του Χολστ.
Το θέμα του Μπαζ βασίζεται σε 4 νότες και είναι σχεδόν η ίδια φράση που έχει το Confutatis από το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ αλλά σε άλλη τονικότητα. Μάλλον είναι τυχαίο αυτό το γεγονός καθώς δεν βλέπω κάποια σύνδεση. Το θέμα του Μπαζ λοιπόν κυριαρχεί συνέχεια και ακούγεται σε κάθε δυνατή παραλλαγή πιάνοντας όλο το character arc. Είναι φυσικά ηρωικό με τo κόρνο να αναδεικνύει την μελωδία και ακούγεται σε πάρα πολλές παραλλαγές. Μιλιταριστικό με escalation, πιο παρατεταμένο και ογκώδη, με echoplex και pennywhistles σαν αντίστιξη που είναι και η κορυφαία του εκτέλεση, και σταδιακά το ακούμε να εξελίσσεται σε πιο action cue μορφή θυμίζοντας τα star wars του Γουίλιαμς με έναν απολαυστικότατο τρόπο. Η βασική μελωδία εξελίσσεται μαζί με τον ήρωα και τις περιπέτειές του, τονίζοντας τον ηρωισμό του με το φινάλε του σκορ να έχει ένα πανηγυρικό και δοξαστικό ύφος αποθεώνοντας τον χαρακτήρα, με εντυπωσιακά χορωδιακά αλλά και χρήση ηλεκτρικής κιθάρας ως λεπτομέρεια που φανερώνει ότι ο Μπαζ είναι πλέον λαϊκός ήρωας. Και τέλος το θέμα του Μπαζ υπάρχει και σαν φανφάρα στα Operation Surprise Party και Improv-Izzy-tion.
Όμως το σκορ δεν είναι μόνο ένα action epic score . Υπάρχουν και τα συναισθηματικά μέρη, κάτι που ο Τζιακίνο γνωρίζει από την εποχή του lost όταν σε ανατρίχιαζε με αυτές τις παύσεις και το πένθιμο πιάνο.
Τα cues A Hyper Failure, To Infinity and Be Gone, Lightyear’s Behind, και The Lone Space Ranger που είναι και το κορυφαίο αυτής της ενότητας αποδίδουν τον συναισθηματικό κόσμο του Μπαζ σχολιάζοντας την μοναξιά του, τις αποτυχίες του και την φιλία του με τον Alisha Hawthorne και την εγγονή του Izzy δίνοντας βάθος στο character arc του. Η αλήθεια βέβαια είναι πως ο Τζιακίνο δεν έδωσε αρκετή βάση στα συναισθηματικά μέρη κι έτσι δεν υπάρχει κάποια δυνατή μελωδία που να σου μένει αξέχαστη όπως είχε το Roque one, τα lost ή το αριστουργηματικό δεύτερο Spiderman που οι αργές κινήσεις του ήταν θεσπέσιες και είχαν αξιομνημόνευτη μελωδία. Θα μου άρεσε πολύ το θέμα του Μπαζ να πέρναγε στα έγχορδα ή σε ένα όμποε που θα ερμήνευε την φράση του τρυφερά και ευαίσθητα. Μπορεί κάποιος να βρει το δραματικό στοιχείο έντονο και με προσωπικότητα μονό στην δωδεκάλεπτη σουίτα. Εν πάση περιπτώση αυτό το πταίσμα δεν χαλάει την γενική εικόνα του σκορ.
Στον αντίποδα έχουμε τον ανταγωνιστή του Μπαζ, τον Ζοργκ. Και αφού έφτιαξε ένα τόσο ηρωικό θέμα για τον Μπαζ, άλλο τόσο υποστήριξε και τον κακό της υπόθεσης φτιάχνοντάς του μάλιστα καλύτερο θέμα! Πάλι 4 νότες αλλά σε άλλη τονικότητα μιας και ο Ζοργκ στο παρελθόν ήταν Μπαζ! Μύρισε Star wars.
Πρώτα έχουμε μια νύξη του θέματος στο Zurg Awakens με τις χορωδίες να δηλώνουν πως πρόκειται για έναν άρχοντα του σκότους! Η ολοκλήρωση του θέματος είναι το αποθεωτικό αλλά σύντομο Zurg’s Displeasure που είναι κάτι μεταξύ Darth Vader και μαρς σε στυλ Μίκλος Ρόζα από Μπεν Χουρ και Ιούλιο Καίσαρα! Την ολοκληρωμένη εκτέλεσή του θα την ακούσετε και αυτή στην 12 λεπτή σουίτα . Το θέμα του Zurg γίνεται πιο action στα αριστουργηματικά cues Space Afraiders, Buzz, Meet Zurg και στα Hiding from Yourself που θυμίζει την ταινία Η Αυτοκρατορία αντεπιτίθεται.
Όμως δεν έχουμε τελειώσει εδώ. Υπάρχουν και τα action cues τα οποία είναι όλα μελωδικά με οικονομία στον σχολιασμό και αναπτύσσονται σωστά και συγκρατημένα αποφεύγοντας έτσι φλυαρίες και απλές περιγραφικότητες: To Initial Greetings θαυμάσιο, το Afternoon Delight Speed πιο σκοτεινό και υποχθόνιο στο δεύτερο μισό γίνεται παραλλαγή του πλανήτη Άρη από τον Χολστ. Τα Light Speed at the End of the Tunnel και Relative Success είναι πολύ σύντομα αλλά πολύ εκρηκτικά με το δεύτερο να έχει πάλι αναφορές στον Χολστ. Στο A Good Day to Not Die γίνονται σαφείς αναφορές στον Ντάνι Έλφμαν ενώ στο Oh, Hover έχουμε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο που με την χρήση χάλκινων θυμίζει Τζων Γουίλιαμς και είναι το αγαπημένο μου απ’ αυτή την ενότητα. Ένα άλλο εξαιρετικό action cue είναι το World’s Worst Self-Destruct Sequence το οποίο έχει το ρυθμό αντίστροφης μέτρησης και θυμίζει πάλι Star wars.
Επίσης υπάρχουν και τα action cues τα οποία περιλαμβάνουν την μάχη των δυο θεμάτων με έναν πολύ περίτεχνο τρόπο. Το Zurg-onomics που δηλώνει πως ο Zurg έχει το πάνω χέρι, ενώ στο Time to Space Your Fears το αποτέλεσμα είναι ισόπαλο. Αλλά στο Back to Buzzness που είναι και το κορυφαίο αυτής της θεματικής ο Μπαζ είναι ο νικητής.
Και για φινάλε ο συνθέτης μας αποτελειώνει με την 12λεπτη σουίτα του one Suite Buzz όπου βρίσκουμε το θέμα του Μπαζ να ξεκινάει διστακτικά και δειλά, να αναπτύσσεται ηρωικά να διακόπτεται από το θέμα του Zurg το οποίο παρουσιάζεται με όλη την μεγαλοπρέπεια όπου κι αυτό διακόπτεται από την συναισθηματική φύση του Μπαζ που με την σειρά της δίνει την θέση της στην αποθέωση του θέματος.
Ο Michael Giacchino έκανε ένα αριστουργηματικό σκορ και σαν υποστήριξη μέσα στην ταινία αλλά και σαν αυτόνομο άλμπουμ ηχογραφώντας το soundtrack με μια ορχήστρα 89 οργάνων και 39μελή χορωδία για 5 ημέρες. Για να καταλάβετε την συμφωνική προσέγγιση και την θεματική ταυτότητα της μουσικής μια ιδανική playlist θα ήταν:
ΚΙΝΗΣΗ ΠΡΩΤΗ: ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΜΠΑΖ
- Mission Log
- Lightyear
- The Best Laid Plans of Space and Men
- Blown on Course
- Mission Perpetual
- Operation Surprise Party
- Improv-Izzy-tion
- Home on the Space Range
- Infinite MOEtion
ΚΙΝΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΖΟΡΓΚ
- Zurg Awakens
- Zurg’s Displeasure
- Space Afraiders
- Buzz, Meet Zurg
- Hiding from Yourself
ΚΙΝΗΣΗ ΤΡΙΤΗ: ADAGIO
- A Hyper Failure
- Infinity and Be Gone
- Lightyear’s Behind
- The Lone Space Ranger
ΚΙΝΗΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: ALEGRO
- Initial Greetings
- Afternoon Delight Speed
- Light Speed at the End of the Tunnel
- Relative Success
- Oh, Hover
- World’s Worst Self-Destruct Sequence
- Zurg-onomics
- Time to Space Your Fears
- Back to Buzzness
ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΜΠΤΗ: ΦΙΝΑΛΕ
- one Suite Buzz
Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσετε καλύτερα να καταλάβετε την δουλειά που έγινε πάνω στα character arcs και το πως ο Τζιακίνο πάτησε ιδανικά πάνω στο σενάριο και τα plot points.
Το επίτευγμά του είναι μοναδικό. Αν αυτή η μουσική είχε γραφτεί για ένα νέο Star wars όλοι θα μιλούσανε για μια αποθέωση για κάτι αντάξιο με τα έργα του Γουίλιαμς. Όμως γράφτηκε για μια ταινία που πάτωσε και εισπρακτικά και καλλιτεχνικά. Κι έτσι πηρέ η μπάλα και το σάουντρακ. Πολύ άδικα βέβαια μιας και ο συνθέτης δεν φταίει σε τίποτα. Ετούτη η ανάλυση ελπίζω να διορθώσει αυτή την αδικία και να ακούσει ο ακροατής την πραγματικά θαυμάσια δουλειά του. Σπανίζουν οι συνθέτες που κάνουνε μια ιδανική μουσική υποστήριξη μέσα στην ταινία πατώντας πάνω στους χαρακτήρες και το σενάριο μα και παράλληλα δημιουργούν ένα απολαυστικό αποτέλεσμα αυτόνομης ακρόασης. Τέτοιους έχει ανάγκη ο κινηματογράφος και όχι factory music και sound design που έχουν κατακλύσει τα σύγχρονα μπλοκμπάστερ

